خرید بک لینک

1. و مَا أَنفَقْتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُم مِّن نَّذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُهُ ۗ وَ مَا لِلظَّالِمِینَ مِنْ أَنصَارٍ (270)

هر هزینه ای که می کنید و هر نذری که انجام می دهید، خدا آن را می داند و ستمگران یا و یاور ندارند.

2. للْفُقَراءِ الَّذِینَ أُحْصِرُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ لا یَسْتَطِیعُونَ ضَرْباً فِی الْأَرْضِ یَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِیَاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِیمَاهُمْ لَا یَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا ۗ وَ مَا تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِیمٌ(بقره:273)

[انفاق شما، مخصوصا باید] برای نیازمندانی باشد که در راه خدا، در تنگنا قرار گرفته اند؛ نمی توانند مسافرتی کنند[و سرمایه ای به دست آورند]؛ کسی که ناآگاه است فقرا را -از بس عفیف اند- ثروتمند و بی نیاز به حساب می آورد؛ آنها را از سیمایشان می شناسی؛ از مردم با اصرار درخواست نمی کنند؛ و هر چیز خوبی انفاق کنید خدا به آن داناست.

برچسب: نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد تاريخ: چهارشنبه 30 آبان 1397 ساعت: 1:27

صفحه بندی