خرید بک لینک

1. هر رسولی نبیّ است امّا هر نبیّ ای رسول نیست؛ در واقع نسبتشان از حیث مصداقی، «عامّ و خاصّ مطلق» می باشد.

2. نبیّ [ = پیامبر] در خواب فرشته را می بیند و صدا را می شنود اما در بیداری او را نمی بیند اگر چه صوت را می شنود یا بالعکس اما رسول صدا را می شنود و در خواب و بیداری جبرئیل را می بیند اما امام فقط صدا را می شنود و در خواب و بیداری فرشته را نمی بیند[یا اینکه به ایشان الهام می شود؛ پیامبر: وَ أَعْطَانِی الْوَحْیَ وَ أَعْطَاهُ الْإِلْهَامَ].

3. نبی در آن واحد در بیداری، شنیدن و دیدن برایش جمع نمی شود.

4. رسول حتما به سمت قومی مبعوث شده است و دارای رسالت است اما نبی لزوما چنین نیست.

5. ظاهرا پیامبران اولوالعزم که 5 نفر اند، از سوی خدا به طرف تمام مردم مبعوث شده اند و رسولان غیر اولوالعزم از ناحیه ایشان که امام هم هستند.

5. مقام امامت قطعا بالاتر از نبوت و رسالت است و طبق روایات، امامان معصوم از امیر المومنین تا صاحب الزمان از تمام انبیاء و مرسلین غیر از خاتم النبیین برتر و بالاترند.

6. اینکه امام بر خلاف نبی و رسول فرشته را نمی بیند یا بر او وحی به معنای خاصش نمی شود دلیل بر نقصان مرتبه نیست؛ چون بعد از آنکه دینِ کامل و نهایی توسط خاتم النبیین آورده شد دیگر لزومی به دیدن فرشته و دریافت وحی به معنای معروفش نیست.

7. این مطالب دریافتی از روایات بود که ممکن است در برخی موارد جای تکمیل شدن داشته باشد.

برچسب: نویسنده: ابوالفضل جعفری‌نژاد تاريخ: جمعه 29 ارديبهشت 1396 ساعت: 7:45

صفحه بندی