خون گریه کردن امام زمان(عجّ) در عزای امام حسین علیه السلام

بحار الأنوار، ج98، ص 238(علامه مجلسی:1110)

... فَلَأَنْدُبَنَّکَ صَبَاحاً وَ مَسَاءً وَ لَأَبْکِیَنَّ عَلَیْکَ بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً حَسْرَةً عَلَیْکَ وَ تَأَسُّفاً وَ تَحَسُّراً عَلَى مَا دَهَاکَ وَ تَلَهُّفاً حَتَّى أَمُوتَ بِلَوْعَةِ الْمُصَابِ وَ غُصَّةِ الِاکْتِیَابِ.

بخشی از زیارت ناحیه مقدسه اینگونه است:

امام زمان علیه السلام خطاب به امام حسین علیه السلام: صبح و شب تو را می خوانم و صدا می زنم و در حسرتت و تاسف و اندوه بر مصیبتهایی که به تو رسیده به جای اشک، بر تو خون گریه میکنم تا اینکه از داغ و غصه این مصیبت جان دهم.